جدا سازي يا يکپارچگي؟

نوشته: شوراي نويسندگان

منبع: معاريو

ترجمه: سعيد پاکتچي

ارائه ديدگاه هولناک دو کشور اسراييل و فلسطين در کنار هم، نيازمند شجاعتي سياسي است و در غير اين صورت اسراييل به عنوان کشوري يهودي مطرح نخواهد شد. نخستوزير اسراييل مجدداً سياست «جداسازي» را که دو سال پيش مطرح کرده بود دوباره تکرار کرد.

اين سياست که خوب است آن را «يکپارچگي جمعيتي» بناميم مستلزم خارج شدن غيرنظاميان اسراييلي از مناطق حياتي کرانه باختري است تا اکثريت يهودي در حوزه حاکميت اسراييل تصمين گرديد. براي تحقق چنين سياستي سه شرط لازم است:

1- قانع نمودن افکار عمومي اسراييل، که نخستوزير بدون ترديد قصد انجام آن را کرده است. وي به آوردن دليل عقلي اکتفا نکرده و دليلي شوکآور را نيز به آن افزوده است که اين تنها راهي است که ميتوان اسراييل را از فاجعه نجات داد. در اين جا صحبت از امتيازدهيهاي دردناک به فلسطينيها نيست، بلکه قطع يک عضو متورم به خاطر نجات جسم و بدن است.

2- وجود يک شريک، که قادر باشد تسليم واقعيت شده و راهحلي عملگرا و ميانه و تاريخي را بپذيرد و اساساً توانايي پياده نمودن چنين توافقنامهاي را در مقابل مخالفتهاي شديد سياسي و مردمي داشته باشد.

3- توان تحقق اين طرح براي نجات ميهن حتي به طور يکجانبه. اسراييل نميتواند به خود اجازه دهد تا مدت زيادي را در انتظار پيدا شدن يک شريک سپري کند. برعکس، ما کمبود وقت داريم و هر روز که ميگذرد اجراي سياست جداسازي را برايمان سختتر ميکند.

نخستوزير در آناپوليس با پذيرش يک جدول زماني تأکيد شده مخالفت کرد. حيف شد، اسراييل بايد براي ايجاد يک جدول زماني کوتاه مدت در حد امکان فشار ميآورد و به طرف مقابل هشدار ميداد که چنانچه توافقنامه تا نوامبر 2008 تحقق نيابد، اسراييل دست به اقدامي يکجانبه براي طرح جداسازي و استقرار در پشت ديوارحائل خواهد زد که به حکم واقعيت موجود، اين ديوار به مرز سياسي جديدي تبديل ميشود.

علاوه بر اين، اسراييل بايد دست از حرف زدن برداشته و فوراً دست به کار شود. مبادا که در انتظار مذاکرات سياسي و نتايج آن وقت را از دست بدهيم. اسراييل از امروز بايد مسير ديوارحائل را به عنوان يک خط مرزي بين ما و کشور فلسطين بپذيرد. که معناي آن دو استنتاج عملي است. يکي از آنها متوقف نمودن هر گونه ساخت و ساز جديد اسراييلي در پشت اين ديوار بوده و ديگري طرح پرداخت غرامت و تخليه تمام شهرک نشينان اسراييلي است که تمايل ندارند تا پايان مذاکرات آينده منتظر بمانند.

صحيح تر آن است که در اينجا سخنان منتقدان دو سال اخير جداسازي را در مورد تخليه يکجانبه از اراضي کرانه باختري يادآور شويم که خطر امنيتي غيرقابل تحملي را به بار ميآورد. اسراييل ديگر اين کار اشتباه را تکرار نخواهد کرد. تخليه شهرک نشينان متضمن تخليه نيروهاي ارتش از منطقه نيست. استقرار امنيتي در محل باقي خواهد ماند تا زماني که يک شريک فلسطيني پيدا شود و ثابت کند که توانايي برقراري نظم و قانون را دارد.

نکتهاي که ايهود اولمرت در سخنانش از گفتن آن خودداري کرد اين بود که اسراييل توان پياده نمودن اين سياست را به شکل يکجانبه دارد. تهديد به اين کار ممکن است عامل فشار بيشتري براي کاهش شدت موضعگيري فلسطينيها نيز به شمار آيد.